Resident Evil Villageیکی از مهمترین بازی‌های این مجموعه قدیمی و محبوب است و توانسته بود با تریلرهای مرموزش حسابی طرفدران خود را درگیر کند. اما حالا که بازی منتشر شده، سوال اینجاست که آیا کپکام توانسته هایپ پیرامون بازی را مدیریت کند و چیزی جلویمان بگذارد که ارزش هیجان زده شدن را داشته باشد؟ در بررسی Resident Evil Village به این سوال پاسخ خواهم داد. با بازیمی همراه باشید

جدیدا هر موقع که خبر معرفی یک رزیدنت اویل جدید منتشر می‌شود، طرفداران جدید و قدیمی مجموعه می‌افتند به جان هم و از خواسته‌های متفاوتشان می‌گویند. یکی اکشن بیشتر می‌خواهد و دیگری دوست دارد همه چیز به سمت عصر طلایی و نسخه‌های کلاسیک مجموعه برگردد.

این وسط کپکام هم نمی‌تواند بیخیال دو فن‌بیس کاملا مجزا از هم خود شود و مجبور است که راهی پیدا کند تا هر دو طرف از پای تجربه یک نسخه جدید از رزیدنت اویل راضی بلند شوند. در طی این مدت کپکام چندین و چند فرم مختلف را روی مجموعه تست کرد.

در سال ۲۰۱۷ رزیدنت اویل ۷ را داشتیم که از هر نظر یک رزیدنت اویل کلاسیک در قالبی امروزی به حساب می‌آمد. بعد از آن رزیدنت اویل ۲ ریمیک منتشر شد که یک بازسازی مو به مو از نسخه اورجینال بود و توانست طرفداران قدیمی مجموعه را بار دیگر هیجان زده کند.

با این حال، در هر دوی این بازی‌ها از بار اکشن به میزان زیادی کم شده بود و با آثاری طرف بودیم که جلوه‌های ترس و المان‌های بقا را به هر چیز دیگری ترجیح می‌دادند. اینجا بود که کپکام از رزیدنت اویل ۳ ریمیک پرده برداشت تا هم طرفداران جوان‌تری که بعد از عرضه نسخه چهارم با مجموعه آشنا شده‌اند را راضی نگه دارد، هم تست کند و ببیند که استفاده بیشتر از چاشنی اکشن روی فروش بازی‌ها تاثیر می‌گذارد یا نه.

با اینکه رزیدنت اویل ۳ از نظر کیفی قابل قیاس با دو نسخه پیشین نبود اما فروش قابل قبولش به کپکام این اعتماد به نفس را داد تا مثل سال ۲۰۰۵ یک ریسک بزرگ دیگر بکند و با تلفیق المان‌های آثار کلاسیک مجموعه با قالب عموما اکشن‌تر رزیدنت اویل‌های مدرن، اثری به نام Resident Evil 8: Villageبسازد؛ اثری که بعد از تمام کردنش حس دوگا‌نه‌ای نسبت به آن داشتم

بازی کلی ویژگی جدید و نوآوری‌های جذاب دارد اما همه این‌ها در جایی که باید به اوج خودشان برسند و به بهترین شکل ممکن از آن‌ها استفاده شود، می‌بینیم که کپکام یک دفعه بیخیالشان می‌شود و به شکلی ساده از درست جمع کردنشان می‌گذرد. برای مثال، حالا دنیای بزرگی پیش رویمان است که به شکل جذابی همه چیزش به هم متصل است. این ویژگی در نسخه‌های کلاسیک رزیدنت اویل هم بود اما اضافه‌تر کردن یک هاب اصلی به دهکده بازی، باعث شده تا پیوستگی دنیای Resident Evil Village به بازی‌هایی نظیر نسخه ابتدایی دارک سولز شبیه شود.

این اتفاق به شدت جذابی است و باعث می‌شود تا گشت و گذار در دنیای بازی به شکل شگفت‌انگیزی جذاب‌تر شود. هر باری که شما پا در مسیری می‌گذارید، در نهایت به همان میدان اصلی دهکده برمی‌گردید و بعد از یکی دو باری که این اتفاق می‌افتد، فقط می‌خواهید ببینید که بازی چطور یک راه برگشت دیگر برای رسیدن به این هاب پیش رویتان می‌گذارد. تازه بازی در همین مسیرهای برگشت، آیتم‌های ارزشمند بسیاری هم مخفی کرده که می‌توانید با پیمودن یک سری ساید کوئست و حل کردن چند پازل مختلف به آن‌ها دسترسی پیدا کنید.

بنابراین ما در Resident Evil Villageدنیایی داریم که هم با معماری و پیوستگی فوق‌العاده‌اش شگفت زده‌تان می‌کند و هم دلایلی برای گشت و گذار در آن وجود دارد. اما مسئله اینجاست که آیا اصلا چنین دنیایی به درد یک بازی ترسناک می‌خورد؟ درست است که ایده کلی دنیای بازی جذاب به نظر می‌رسد اما این تصمیم کپکام در نهایت باعث شده تا از بار ترس بازی حین چرخیدن در محیط به میزان قابل توجهی کم شود.

با تمام این اوصاف اما گرافیک و طراحی‌های هنری بازی تنها بخشی هستند که هیچ نقدی به آن وارد نیست. انیمیشن تک تک دشمنان و کاراکترها در سطح فوق‌العاده‌ای قرار دارند. بافت‌ها حتی در نسخه نسل هشتمی بازی هم به شدت با کیفیتند. از همه مهمه‌تر نورپردازی و سایه‌زنی بازی است که به شدت واقع‌گرایانه هستند و حتی یک باگ کوچک هم در عملکردشان دیده نمی‌شود.

در کل کپکام طی سال‌های اخیر ثابت کرده که در بخش فنی به یک استاندارد خوبی رسیده و داریم نتیجه تمام تلاش‌های آن‌ها را به وضوح در Resident Evil Village ‌می‌بینیم. در کل Resident Evil Villageبازی خوبی است. شاید یک رزیدنت اویل معرکه نباشد اما تیم سازنده تلاشش را کرده تا اثری بسازد که هم نوآورانه باشد و هم بتواند فن‌بیس پیچده‌اش را راضی نگه دارد. نتیجه این رویکرد اثری است که بی‌نقص نیست اما تجربه جالبی دارد که به نظرم نباید از دستش بدهید.

منبع:ویجیاتو